Νικητής στο Ράλλυ Ακρόπολις 2026 αναδείχθηκε ο Γάλλος πολυπρωταθλητής Σεμπαστιάν Οζιέ (Sébastien Ogier) με Toyota.
Ο Γάλλος οδηγός εξασφάλισε τη μεγάλη νίκη και τη δεύτερη επιτυχία του στον θρυλικό αγώνα, εκμεταλλευόμενος την ατυχία του Τιερί Νεβίλ στην προτελευταία ειδική διαδρομή.
Άδοξα ολοκληρώθηκε το ΕΚΟ Ράλλυ Ακρόπολις, όσον αφορά την επική μάχη των Τιερί Νεβίλ και Σεμπαστιαν Οζιέ. Στην προτελευταία ειδική του αγώνα (Άγιοι Θεόδωροι 2), ο Βέλγος οδηγός της Hyundai είχε κλατάρισμα και στους δύο πίσω τροχούς του i20 N Rally1 και τέθηκε εκτός διεκδίκησης της νίκης.
Αυτή κατέληξε με άνεση στον Οζιέ (Toyota), ο οποίος κέρδισε για δεύτερη φορά στην Ελλάδα (είχε πανηγυρίσει νίκη στη χώρα μας και το 2011, οδηγώντας τότε για τη Citroen).
Μαζί τους ανέβηκε στο βάθρο ο Τακαμότο Κατσούτα, ο οποίος μείωσε την απόσταση στη βαθμολογία από τον πρωτοπόρο και teammate του στην Toyota Gazoo Racing, Έλφιν Έβανς. Στην WRC2 κέρδισαν οι Εσθονοί Ρόμπερτ Βίρβες – Γιάκο Βίιλο (Skoda). Το πρωτάθλημα του WRC θα συνεχιστεί με το Ράλλυ Εσθονίας, από τις 17 έως τις 19 Ιουλίου.
Για όσους δεν γνωρίζουν. Το πρώτο Ράλλυ Ακρόπολις διεξήχθη το 1953, αλλά όλα ξεκίνησαν το 1951, μετά από πρωτοβουλία μιας ομάδας οδηγών. Πέτρες, σκόνη, υψηλές θερμοκρασίες, ειδικές διαδρομές σε συχνά δύσβατους ελληνικούς δρόμους, συνθέτουν έναν αγώνα που δικαίως αποκαλείται το «Ράλλυ των Θεών».
Το Ράλλυ Ακρόπολις, μια από τις πιο απαιτητικές αυτοκινητικές δοκιμασίες παγκοσμίως, έχει ιστορία που ξεκινά από το 1951, όταν μια ομάδα οδηγών μετουσίωσαν την αγάπη τους για το αυτοκίνητο σε έναν αγώνα που είχε νικητή τον Πέτρο Περατικό, με ένα Fiat 1400. Το «Ελληνικό Ράλλυ», όπως ονομάστηκε, ήταν ο πρώτος μεταπολεμικός αγώνας, μια συνολική διαδρομή 1.923 χλμ. που είχε διάρκεια 43 ώρες. Ανάμεσά στους «πατέρες» του αγώνα ήταν ο Στ. Μουρτζόπουλος, ο Ν. Παπαμιχαήλ, ο Αλ. Δαρδούφας, ο Ν. Χατζηφωτίου, ο Π. Ησαΐας, ο Ν. Χρυσικόπουλος, ο Κ. Σπηλιωτάκης και ο Ν. Φιλίνης.
Οι συμμετέχοντες οδήγησαν τα αυτοκίνητά τους αρχικά στην Τρίπολη, από όπου και ξαναγύρισαν στη χερσόνησο της Αττικής, στους Αγίους Θεοδώρους. Στη συνέχεια, έφτασαν ως την Καβάλα μέσω Λάρισας, Θεσσαλονίκης και Σερρών. Ως τέλος της «περιπέτειάς» τους ορίστηκε το γήπεδο του αθλητικού ομίλου της Κηφισιάς.
Στις 29 Ιανουαρίου του 1952 ο αντιπρόεδρος της ΕΛΠΑ και επικεφαλής της Μόνιμης Επιτροπής Αγώνων, Απόστολος Νικολαΐδης, πρότεινε στη Λέσχη να αναλάβει τη διεξαγωγή ενός αγώνα υπό την αιγίδα της. Πώς να έλεγε όχι, μετά από τόσα θετικά μηνύματα από την έκβαση του «Ελληνικού Ράλλυ» και την τεράστια ανταπόκριση του κοινού;
Οι Τζόνι Πεσμαζόγλου και Νίκος Παπαμιχαήλ, νικητές του Ράλλυ ΕΛΠΑ
Η εκκίνηση του «Pάλι ΕΛΠΑ» δόθηκε την Πρωτομαγιά, από την πόλη των Ιωαννίνων, με τη συμμετοχή 19 αυτοκινήτων. Ήταν ένας μακρύς και δύσκολος αγώνας 2.600 χλμ., όπου οι οδηγοί από την πρωτεύουσα της Ηπείρου κατευθύνθηκαν στην Πελοπόννησο κι στη συνέχεια πήραν το δρόμο για τη Θεσσαλονίκη. Από εκεί έφτασαν στην Αλεξανδρούπολη, για να επιστρέψουν στη συνέχεια στην Αθήνα, όπου και τερμάτισαν στην Ιερά Οδό, εμπρός από το Πυριτιδοποιείο. Νικητές ήταν οι Τζόνι Πεσμαζόγλου και Νίκος Παπαμιχαήλ, με μια 8κύλινδρη Chevrolet.
Η γέννηση του Ράλλυ Ακρόπολις. Μετά το «Ράλλυ ΕΛΠΑ» το πάθος για τους αγώνες είχε διεισδύσει για τα καλά στη χώρα μας. Επομένως, ήταν μονόδρομος να διοργανωθεί και την επόμενη χρονιά. Το 1953 ήταν το πρώτο έτος που ο αγώνας έλαβε την ονομασία «Ράλλυ Ακρόπλις», με νικητές τους Nίκο Παπαμιχαήλ και Σπύρο Δημητράκο, με Jaguar XK 120.
Στις 29 Μαΐου του 1953, βράδυ Παρασκευής, ο μεγάλος αγώνας ξεκίνησε κάτω από τον Ιερό Βράχο, με τη συμμετοχή 26 αυτοκινήτων. Ήταν μια δοκιμασία σκληρή για όλους, αποτελούμενη από 1.728 χλμ. ασφάλτινων και χωμάτινων διαδρομών. Όπως και στο Ράλλυ ΈΛΠΑ, τα αυτοκίνητα ήταν χωρισμένα σε τρεις κατηγορίες, ανάλογα με τον κυβισμό του κινητήρα τους, που η καθεμία είχε την υποχρέωση να διατηρήσει κατά τη διάρκεια του αγώνα τη δική της μέση ταχύτητα. Η πρώτη κατηγορία έπρεπε να κινηθεί με 55 χιλιόμετρα την ώρα και η δεύτερη με 52, ενώ η τρίτη δεν μπορούσε να ξεπεράσει τα 48.
222%20(3)%20(3).jpg)
0 comments: